ყველაზე ძლიერი ისტორიები დიდი ქალაქების ნაცვლად ზოგჯერ პატარა ადგილებიდან იწყება – სიჩუმეში, რწმენასა და შრომაში.
აგარაში მყავს სტუდენტი, ახალგაზრდა ფეხბურთელი გიორგი პაპუაშვილი, რომელმაც პირველად ითამაშა ევროპაში.
აღნიშნული გასვლა მისთვის მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო, მაგრამ პოსტის მთავარი თემა მხოლოდ ეს არ არის.
გიორგის მონდომების უკან დგანან მისი მშობლები.
ოჯახი, რომლის ყოველდღიურობა ვარჯიშის გარშემო ეწყობა: დამღლელი გზა აგარიდან თბილისამდე, დროის მუდმივი გათვლა, გადადებული გეგმები.
დედაქალაქში ვარჯიშებზე სიარული უკავშირდება დროის, ფინანსებისა და ენერგიის მუდმივ ინვესტიციას.
როგორც მასწავლებელი, საკუთარ როლს მეც ამ პროცესში განსხვავებულად ვხედავ. მოსწავლეებს მხარს ვუჭერ, როგორც ცოდნის გადაცემით, ისე დამატებით, წამახალისებელი საჩუქრებით.
ჩემთვის განათლება + მხარდაჭერა + სწორი ხედვა ქმნის შედეგს, რომელიც სცდება საკლასო ოთახს.
ყველა წარმატებულ ადამიანს ხომ ყოველთვის ახსოვს ის ხალხი, ვისაც მათი შესაძლებლობების თავიდანვე სჯეროდათ?
ერთ-ერთი ასეთი პიროვნება მომავალში მეც მინდა ვიყო ჩემი მოსწავლეებისთვის.
თემურ იკოშვილი 