მე-11 კლასელმა ლიკა თურმანიძემ ქვენატკოციდან გაცვლით კონკურსში გაიმარჯვა და ევროპის სამ ქვეყანაში გაატარებს ზაფხულს.

გაკვეთილზე მახარა, რომ ინგლისურმა გასაუბრებამ კარგად ჩაიარა და მონაწილეთა შორის შეარჩიეს.

ბევრი წარმატება ლიკას!

ამ რამდენიმე დღის უკან, გაკვეთილზე მოსწავლემ დასველებული წიგნი და რვეულები ამოალაგა.

გაკვირვებულმა შევხედე – მორცხვად გამიღიმა და მითხრა, რომ წვიმაში დაუსველდა სასწავლო ნივთები.

სწორედ მაშინ შევნიშნე, რომ ჩანთის უქონლობის გამო ერთჯერადი პარკით დადიოდა ინგლისურზე.

უცნაურ სიჩუმეში ვიყავით ორივე.

ხატვისა და ინგლისურის მასწავლებლების თანამშრომლობა.

გვანცა კაჟაშვილმა აივანი ბრიტანულ-ქართული თემატიკით გაგვიფორმა.

ასე გამოცოცხლდა ნაცრისფერი კედელი.

იაპონურმა კომპანიამ Konica Minolta კლასისთვის მულტიფუნქციური პრინტერი ჩამოგვიტანა.

“კონიკა მინოლტას” 150-წლიანი საამაყო გამოცდილება აქვს ტექნოლოგიის განხრით.

აღარ მომიწევს ფლეშქარდების ძიება, რადგან მე თვითონ დავუბეჭდავ მოსწავლეებს და უფრო გავუმარტივებ უცხო ენის ათვისებას.

თითზე ჩამოსათვლელი იქნება კომპანიები, რომლებიც გვერდით დამდგომიან საგანმანათლებლო საქმეში.

მათ შორის არის მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია “ბერმელი” აჭარიდან, რომელმაც ძველით ახალ წელს მოსწავლეები დამისაჩუქრა.

ქართლელ ბავშვებს ნაირ-ნაირი სასწავლო ნივთები და ტკბილეულობა გადავეცით.

ეს მოსწავლეები შიდა ქართლის ხუთი სოფლიდან არიან წარმოდგენილი: ფცა, ქვენატკოცა, ბერძენაული, მოხისი, დ. აგარა.

2021 წლის ამბავს გიყვებით:

მოსწავლე იჯდა გაკვეთილზე და სუსტად გამოიყურებოდა. აივანზე გავიყვანე სუფთა ჰაერის ჩასაყლაპად და მეგობართან ერთად შემდეგ სახლში გავუშვი.

მშობლის მონაყოლიდან მოგვიანებით გავიგე, რომ მშიერი ყოფილა სკოლიდან ინგლისურზე წამოსული. ვიფიქრე, რომ შესაძლოა სხვა მოსწავლეებიც განიცდიან იგივე მდგომარეობას და ერთი აზრი მომივიდა.

წლებია, ჩემი სურვილები განათლების გარშემო ტრიალებს: როგორ ვასწავლო რაიონში უკეთესად, დავასაჩუქრო მოსწავლეები ჩანთებით, წიგნებითა თუ საკანცელარიო ნივთებით.

საქველმოქმედო მიდგომის გამო ყველაზე შეჭირვებული ოჯახებიდანაც დაინტერესდნენ ინგლისურის ათვისებით, რადგან მათთვის ხელმისაწვდომი პირობები შევქმენი.

მოსწავლის დავალებას ვამოწმებდი, რომელსაც ორი ფურცელი ფანქრით ეწერა. მე შევეკითხე, რატომ შეასრულა დავალება ფანქრით.

მიპასუხა, რომ კალამი გაუთავდა და ყიდვა დაეზარა.

შეიძლება მართალი იყო, თუმცა ის ფაქტი რომ სახლში ერთი კალამი ჰქონდათ, ესეც გულისწყვეტას იწვევს მასწავლებლისთვის.

ქალბატონი ია კობერიძე კნოლევიდან, მუშაობს ავლევის სკოლაში და ინგლისურს ეუფლება აგარაში (ფოტოზე მარჯვნივ).

ომის შემდეგ სოფლის ტერიტორიის დიდი ნაწილი მავთულხლართებს მიღმა მოექცა. აქედან გამომდინარე, კნოლეველთათვის თუნდაც საკუთარ ბაღებში გასვლა სარისკო გახდა.

უმძიმესი მოვლენების მიუხედავად, არც კი უფიქრია სახლის მიტოვება და ია საოკუპაციო გამყოფ ხაზთან ცხოვრობს.