ასეთი შემთხვევები მახსენებს, თუ რატომ ავირჩიე მასწავლებლობა.
უმცროსკლასელი ბავშვი შემოუერთდა მეცადინეობას და ცარიელი მზერით დაჰყურებდა წიგნს პირველ გაკვეთილზე. კითხვა არ სურდა. ალბათ, ჯგუფელებთან მორცხვობისა და შეცდომის შიშის გამო.
აღარ ჩავეძიე, უბრალოდ ვუთხარი: “როცა მოგინდება საუბარი და წაკითხვა, მე აქ ვარ და გისმენ. შეცდომებს შეგისწორებ, სულ ესაა.”
(more…)30-40 ლარად ვამზადებ მოსწავლეებს, რაც შიდა ქართლის ფასებზე სამჯერ არის ნაკლები.
რატომ ასე იაფად?
ჩემი მიზანია, ინგლისურის სწავლა ფართო მასებში გავხადო ხელმისაწვდომი.
ვისაც განათლება სწყურია, მაგრამ ოჯახის მცირე შემოსავლით სტანდარტულ გადასახადს ვერ გაწვდება.
(more…)რას ნიშნავს წარმატება?
ზოგისთვის ეს დიდ ქალაქებში მოპოვებულ ტიტულებს უკავშირდება.
ჩემთვის კი წარმატებაა თუნდაც პატარა დასახლებაში უკეთესის შექმნა – ნელა, ყოველდღიური შრომით.
აგარაში ვასწავლი ახალგაზრდებს, ვისაც სჯერა, რომ ენის ათვისება კარიერისა და თავისუფლების გასაღებია.
(more…)სტუდენტები ამბობენ, რომ ინგლისურად ვერ საუბრობენ. ამის მიზეზი წარსულში უნდა ვეძებოთ. ალბათ, ელოდებიან სიტყვის მოცულობით მარაგს, როდის დააგროვებენ და შემდეგ დაიწყებენ სალაპარაკო აქტივობებს.
ეს შეცდომაა, რადგან ნახევარი მილიონი სიტყვის სწავლა დაუსრულებელ ლოდინსაც ნიშნავს; მოსწავლე დაიღლება, ხელს ჩაიქნევს და ეგონება, ვერასოდეს დაიწყებს საუბარს.
(more…)სწავლება ჩემთვის ადამიანების დახმარებაა პოტენციალის გამოვლენაში. იმის ჩვენება, რომ მეცადინეობა სასიამოვნო საქმეა.
მოტივაციის მიცემა მიყვარს, განსაკუთრებით კითხვისადმი გულგრილი მოსწავლეებისთვის, რათა დარწმუნდნენ, საუკეთესო შედეგის დადება თავადაც შეუძლიათ.
სხვები თუ უჩიჩინებენ რომ ზარმაცები არიან და არაფერი გამოუვათ, მე გამოწვევას ვუსახავ ამა და ამ დავალების შესასრულებლად.
(more…)ერთ-ერთ საუკეთესო მოსწავლეზე მინდა მოგიყვეთ და რატომ დავრჩი გაბრაზებული საკუთარ თავზე.
შარშან მისმა მშობელმა მომწერა, რომ მეცხრე კლასელის მოყვანა სურდა ინგლისურზე.
სამწუხაროდ, მიღება დასრულებული მქონდა და შუა სეზონზე აღარ ვამატებ მსურველებს.
მითხრა, რომ მომავალი წლისთვის კიდევ შემეხმიანებოდა.
(more…)აუტიზმის მქონე მოსწავლე მყავს.
სამყაროს იგი სხვანაირად ხედავს – ისეთ ფერებსა და დეტალებში, რაც ჩვენ ხშირად შეუმჩნეველი გვრჩება.
მოზარდის დასმული კითხვები მარწმუნებს, რომ განათლების ნამდვილი არსი არა მხოლოდ წიგნებში, არამედ ადამიანთა უნიკალურობაშია.
(more…)გაკვეთილი ახალი დაწყებული იყო, როდესაც ერთ-ერთი მოსწავლე ქოშინით შემოქანდა საკლასო ოთახში; საათს ახედა და კმაყოფილმა რომ ძალიან არ დაჰგვიანებია, დაიკავა თავისი ადგილი.
ვურჩიე, ადრე გამოსულიყო ხოლმე და მოასწრებდა მოსვლას.
“ძროხებს ვუვლიდით, მას და ისე გავიდა დრო, ვერ გავიგე. ეხლა რომ მივალ, პაპას უნდა მივეხმარო კიდე და მერე სკოლაში წავიდე. ბოდიშით.” – მითხრა მან.
(more…)ახლომდებარე დასახლებიდან ჩაეწერენ ძმები ინგლისურში სამეცადინოდ.
ძალიან კულტურული, ზრდილობიანი და ბეჯითი ბავშვები აღმოჩნდნენ.
პირველივე დღეებიდან გამოავლინეს მონდომება უცხო ენაში, თუმცა მალევე გაცდენები დაიწყო.
მათი ჯგუფელები წინ მიიწევდნენ, ძმები კი ჩამორჩნენ სწავლას. მშობლის მონაწერიდან გავარკვიე, რომ პრობლემა ტრანსპორტის საფასურშია.
(more…)ყოველ შაბათ-კვირას ის მოთმინებით უცდის გაკვეთილის დაწყებას.
არასდროს არ დაუგვიანია ინგლისურზე; პირიქით, ადრე მოდის ხოლმე და წიგნში ჩახედული იმეორებს ახალ მასალას.
მარიამი კილომეტრებით შორს, სხვა სოფელში ცხოვრობს და აგარამდე მოსასვლელ გზას ფეხით გადის.
(more…)
თემურ იკოშვილი 