ასეთი შემთხვევები მახსენებს, თუ რატომ ავირჩიე მასწავლებლობა:
უმცროსკლასელი ბავშვი შემოუერთდა მეცადინეობას და ცარიელი მზერით დაჰყურებდა წიგნს პირველ გაკვეთილზე. კითხვა არ სურდა. ალბათ, ჯგუფელებთან მორცხვობისა და შეცდომის შიშის გამო.
აღარ ჩავეძიე, უბრალოდ ვუთხარი: “როცა მოგინდება საუბარი და წაკითხვა, მე აქ ვარ და გისმენ. შეცდომებს შეგისწორებ, სულ ესაა.”
(more…)