სწრაფვა განათლებისკენ


ჩემს ერთ-ერთ საუკეთესო მოსწავლეზე მინდა მოგიყვეთ და რატომ დავრჩი გაბრაზებული საკუთარ თავზე.

შარშან მისმა მშობელმა მომწერა, რომ მეექვსე კლასელის მოყვანა სურდა ინგლისურზე.

სამწუხაროდ, მიღება დასრულებული მქონდა და შუა სეზონზე აღარ ვამატებ მსურველებს.

მითხრა, რომ მომავალი წლისთვის კიდევ შემეხმიანებოდა. ასეც მოხდა და გავითვალისწინე ახალი ჯგუფის შედგენისას.

როდესაც ბავშვი გასაუბრებაზე დავინახე, გავშეშდი. მისი ხელი უმცროს ძმას ეკავა, ისე ჩამოდიოდნენ კიბეებზე.

გოგონას გადაადგილება უჭირს და მხედველობასთან დაკავშირებული პრობლემა ჰქონია.

ჩვეულებრივ მივესალმე, როგორც სხვებს. თუმცაღა შინაგანად ჩემს თავზე ვბრაზობდი, რატომ არ დავაზუსტე მდგომარეობა და წელიწადი ვალოდინე.

დღემდე ერთი გაკვეთილი არ გაუცდენია; ჩართულია სასწავლო აქტივობებში. ამავდროულად ის ყველაზე კეთილი და მეგობრულია ჯგუფელთა მიმართ.

საზოგადოების ყველანაირ ხელშეწყობას იმსახურებს ასეთი ბავშვების სწრაფვა განათლებისკენ.

კომენტარის დამატება:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s